Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ



Όλοι θεωρούμε παράλογο αυτό που ισχύει στις μουσουλμανικές χώρες: μετά το διαζύγιο τα παιδιά θεωρούνται κτήμα του πατέρα και πηγαίνουν μαζί του, χωρίς καμία εξαίρεση. Στην Ελλάδα εν τοις πράγμασι ισχύει το αντίθετο: μετά το διαζύγιο τα παιδιά θεωρούνται κτήμα της μητέρας και διαμένουν  μαζί της. Η συντριπτική πλειοψηφία των αποφάσεων των ελληνικών δικαστηρίων δέχεται ότι μόνο η μητέρα είναι κατάλληλη να ασκεί την επιμέλεια των παιδιών μετά το διαζύγιο, περιορίζοντας τον πατέρα στο ρόλο του επισκέπτη και του σπόνσορα, καθώς του αναγνωρίζεται μόνο το δικαίωμα της επικοινωνίας του με τα παιδιά του αλλά και υποχρέωση του να καταβάλει διατροφή για αυτά. 
Η ρύθμιση του άρθρου 1513 του ΑΚ ορίζει ότι η γονική μέριμνα (επιμέλεια) μπορεί να ανατεθεί και στους δύο γονείς μόνο αν αυτοί συμφωνούν ενώ ορίζει ότι το Δικαστήριο μπορεί να κατανείμει την άσκηση της μεταξύ των γονέων. Στην πράξη η επιμέλεια ανατίθεται πάντα στην μητέρα, η οποία θεωρείται η κατάλληλη για την άσκηση της (ο πατέρας είναι ακατάλληλος εκ προοιμίου;).
Σύμφωνα με τις σύγχρονες έρευνες σχετικά με τις επιπτώσεις ενός διαζυγίου στην εν γένει ψυχοσύνθεση των παιδιών, το ορθότερο κρίνεται η κοινή επιμέλεια των παιδιών. Τούτο δε διαλαμβάνεται όχι μόνο σαν δικαίωμα αλλά και σαν καθήκον. Και οι δύο γονείς ήτοι και ο πατέρας, θα πρέπει να είναι πάντοτε παρών στη ζωή των παιδιών, αυτό είναι ένα δεδομένο. Η απουσία οποιουδήποτε εκ των γονέων (συνήθως του πατέρα)  από τη ζωή των παιδιών ή η όποια άσχημη εικόνα δημιουργηθεί σ’ αυτά από την μητέρα θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των παιδιών. Για το καλό του θα πρέπει και οι δύο γονείς να αναλαμβάνουν την επιμέλεια μετά το διαζύγιο. 
Όμως όταν κάποιος δικηγόρος τολμα να αναφέρει την φράση "κοινή επιμέλεια" στο Δικαστήριο, οι Δικαστές τον κοιτούν καλά καλά, απατώντας του "αυτά δεν γίνονται, θα γίνουν μπαλάκι τα παιδιά;". Δηλαδή κατά τον σύγχρονο Έλληνα δικαστή (ή τουλάχιστον κατά την πλειοψηφία αυτών) τα παιδιά μετά το διαζύγιο θα πρέπει να μένουν με την μητέρα αποκλειστικά και μόνο προκειμένου να "μην γίνουν μπαλάκι" αδιαφορώντας για τη σχέση που θα πρέπει να κτίσουν με τον πατέρα τους.  
Τα παιδιά πρέπει να ξεχωρίσουν το διαζύγιο από την αλλαγή των σχέσεων με τους γονείς τους. Ωραία οι γονείς δεν τα πήγαν καλά και αποφάσισαν να χωρίσουν. Πλην όμως η σχέση με τον πατέρα πρέπει να είναι το ίδιο ουσιαστική, όπως και πριν., Και τέτοια σχέση δεν μπορεί να διατηρηθεί με την τυπική επικοινωνία του πατέρα με τα παιδιά του κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο. Ο πατέρας είναι απαραίτητο να είναι παρών σε όλες τις δραστηριότητες και ανάγκες του παιδιού του. Θα πρέπει να συναποφασίζει τα της επιμέλειας (σε ποιο σχολείο θα πάει, τι μαθήματα θα παρακολουθήσει, τι εξωσχολικές δραστηριότητες θα κάνει). Με ποιο γνώμονα μόνο η μητέρα είναι ικανή για να αποφασίσει γι' αυτά. Και αφού αποφασίσει από μόνη της, απλά καλεί τον πατέρα να καταβάλει το μερίδιο του στις δαπάνες.
Η ανάγκη για αλλά της νοοτροπίας μας, τόσο της δικής μας όσο και των Δικαστηρίων, αλλά και η ανάγκη συμπλήρωσης των σχετικών διατάξεων του νόμου είναι άμεση, αφού μόνο μέσα από την επιλογή της κοινής επιμέλειας μπορούμε να μειώσουμε τις ψυχοσυναισθηματικές συνέπειες που έχει ένα διαζύγιο στα παιδιά μας. 

8 σχόλια:

  1. Συγχαρητήρια.
    Εχετε δει και τον ιστότοπο ΣΥΓΑΠΑ www.sos-sygapa.eu
    με τα 35.000 μέλη που αγωνίζονται για τα δικαιώματα των μπαμπάδων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αγγελική σαντή17 Μαΐου 2013 - 4:57 μ.μ.

    κ. Ζέρβα συμφωνώ με το κείμενό σας. απλά θεωρώ ότι πριν αλλάξει νοοτροπία η κοινωνία, οφείλει κατ'αρχήν το κράτος να αντιμετωπίσει τα οικογενειακά θέματα στα πλαίσια της δικαιοσύνης με πιο τεχνικό τρόπο. είναι απλά αδιανόητο δικηγόροι και δικαστές να μην έχουν αίσθηση περί των υποχρεώσεων που έχουν απέναντι στα παιδιά του ζεύγους, που χωρίζει. να σημειωθεί ότι ο θεσμός του οικογενειακού δικαστηρίου έμεινε στα χαρτιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ απόλυτα. Είναι επιτακτική ανάγκη ο οικογενειακός δικαστής και η πραγματική συμβολή κοινωνικών υπηρεσιών. Βέβαια έχετε δίκιο ότι και εμείς οι δικηγόροι είμαστε υπεύθυνοι πολλές φορές καθώς συνεπικουρούμε και εντείνουμε απίστευτες καταστάσεις, που καταλήγουν εις βάρος των παιδιών

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημερα,η γυναικα μου εχει ενα παιδι 14 ετων απο το προηγουμενο γαμο,και ενα εξωγαμο 9 ετων,παντρευτηκαμε κ καναμε ενα κοριτσακι αλλα δεν τα παμε καλα μετα απο 4 χρονια ειναι απων απο τα ορμηνευσει τα αγορια και εγω κανω οτι μπορω με αυστηρο τροπο,αυτο μου εχει γυρισει μπουμεραγκ,και κοιταω ΜΟΝΟ την κορη μου,δεν κανει για μανα.Τι μπορω να κανω για να παρω την επιμελεια του παιδιου μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ένα παιδί από προηγούμενο γάμο και ένα εξώγαμο.Έπρεπε να την παντρευτείς και να περάσουν και 4 χρόνια για να καταλάβεις 'οτι δεν κάνει για οικογένεια;;;;;;Κάνε και κανένα τεστ DNA στο ''δικό σου'' και να θυμάσαι 'ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ Μ@#$%^Σ ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΝΕ ΤΑ ΜΠΑΖΑ'

      Διαγραφή
  5. Έχω συναινετικό διαζύγιο. Έγινε δεκτή χωρίς αλαγές η πρότασή μας στο ιδιωτικό συμφωνητικό για Κοινή Επιμέλεια (είμαι ο πατέρας). Αμέσως μετά την απόφαση του δικαστηρίου, η ίδια η μητέρα, με νέο διωτικό συμφωνητικό μου παραχώρησε εξ ολοκλήρου την επιμέλεια... (Ο γιος μου είναι 2 ετών). Υπάρχουν κι αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολλά μπράβο!! Αξίζει να αναφερθεί ότι το δικαστήριο όπως πολύ εύκολα κρίνει πιο είναι το συμφέρον του παιδιού τόσο ανύπαρκτό είναι στο να κρίνει πως ο όποιος έχει την επιμέλεια θα πρέπει να ενημερώνει διαρκώς τον έτερο γονέα. Ίσως απο έκει πρέπει να ξεκινάμε και μετά θα πάμε και στην συναπόφαση των 2 γονέων για τα θέματα του παιδιού!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το θέμα με την επικοινωνία του πατέρα βρίσκει μια απράδεκτη στάση απο την πλευρά των δικαστών. Η φράση κατα 99% το δικαστήριο ειναι με την πλευρά της γυναικάς απο το στόμα των δικηγόρων φαντάζει επιστημονική φαντασία.
    Αποφάσεις που παραβιάζουν κατάφωρα το δικαίωμα του πατέρα στο παιδί του θεωρούνται δικαιοσύνη.
    Αποφάσεις ο πατέρας να πληρώνει στα παιδιά του με τρελά ποσά (διατροφές) εν εποχή κρίσης και η γυναίκα να πληρώνει σε είδος χωρίς υποχρέωση παροχής διατροφής ισόποσα , και με όλα αυτά να μην έχει δικαίωμα να τα βλέπει κάν , είναι το κερασάκι στην τουρτα της ελληνικής έννομης τάξης.
    Το ελληνικό δικαστικό σύστημα θεωρεί τον πατέρα όπως παλιά, δεκαετίες 50-60 εναν τύπο που γυρναγε με γυναίκες ελευθερων ηθών και η γυναίκα σπίτι κατατρεγμένη να τα προσέχει μεχρι να ερθει ο αφεντης.
    ΑΠΑΡΕΔΕΚΤΗ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΣΟΥ
    ΝΑ ΣΑΣ ΧΑΊΡΟΝΤΑΙ

    ΑπάντησηΔιαγραφή